22 Νοε 2008

έξι έβδομα


Δευτέρα

Στην αγορά, ανάμεσα στους πάγκους των μικροπωλητών, κοντά στην κοκκινομάλλα με τα πρησμένα μάτια και τα βότανα. Έχει έναν αδερφό με καρκίνο. Ο άντρας της την παράτησε για μια πρώην στριπτιζού. Αυτός με τους ξηρούς καρπούς την κοιτάζει πρόστυχα. Θα με δεις. Θα με ξεχωρίσεις εύκολα πάνω στα ξυλοπόδαρα. Όταν φτάσεις δίπλα μου, θα κάνω μια υπόκλιση. Δραματική υπόκλιση, πάνω σε καβουρντισμένα αμύγδαλα και σταφίδες.

Τρίτη

Στη Βασιλίσσης Σοφίας, στα λουλουδάδικα. Καθώς θα περνά η φρουρά των οκτώ. Θα με γνωρίσεις απ' το άσπρο πουκάμισο και τη γραβάτα. Φορώ τη γραβάτα κι ανεμίζω το πουκάμισο. Οι περαστικοί κάνουν ότι δεν με βλέπουν. Ένα κοριτσάκι τραβά το μανίκι της μαμάς της και με δείχνει. Απ' το χαστούκι που τρώει θα καταπιεί τον τελευταίο της νεογιλό.

Τετάρτη

Στο μετρό, γραμμή αεροδρομίου. Πλυμένος και ξυρισμένος. Θα φορώ ένα κόκκινο εσώρουχο. Θα τραγουδάω το besame mucho κρεμασμένος ανάποδα στη μπάρα των χειρολαβών. Μια υπάλληλος της ασφάλειας προσπαθεί να με κατεβάσει. Κάθε δεύτερη Τετάρτη αυνανίζεται κρυφά απ' τον άντρα της βλέποντας παλιές βιντεοταινίες. Η στύση μου, κάτω απ' το εσώρουχο, είναι στο ύψος του προσώπου της.

Πέμπτη

Στο γήπεδο, στη θύρα εννιά. Δίπλα στο χοντρό με τα τατουάζ. Θ' ανεμίζω μια σημαία κατάλευκη. Ο χοντρός θα κοιτάζει καχύποπτα. Ζει μόνος με το γέρο πατέρα του. Όλη μέρα τσακώνονται. Τον ανέχεται μόνο για χάρη της σύνταξης. Της σύνταξης του γέρου, όχι τη δική του. Αυτός δεν θα πάρει ποτέ.

Παρασκευή

Στο κατάστρωμα του Παναγιά Χοζοβιώτισσα, πλέοντας για Σίφνο. Θα κρατώ την αλυσίδα του σκύλου. Ο σκύλος θα βρίσκεται εκατό μίλια μακριά τρώγοντας μια ληγμένη κονσέρβα. Ο καπετάνιος καπνίζει ένα στριφτό τσιμπούκι. Σκέφτεται τη μουσουλμάνα που ομορφαίνει το κρεβάτι του και του φροντίζει το σπίτι. Μόλις γυρίσει θα της κάνει πρόταση γάμου.

Σάββατο

Στον Άη Σώστη, στο πεζοδρόμιο. Με στέγη τ' αστέρια. Θα βάλεις τα παγωμένα χεράκια σου στο στέρνο μου να τα ζεστάνω. Η ανάσα μου θα βρωμά φτηνό αλκοόλ. Θα πιεις την τελευταία γουλιά, ύστερα θα γλείφεις τα χείλια μου διψασμένη. Μια γυναίκα μέσα σ' ένα πολυτελές κάμπριο δίπλα σ' έναν τύπο με πούρο. Μας κοιτάζει. Στα μάτια της αστράφτει η ζήλια. Θα σε σκεπάσω με κάτι βρώμικο και θα μου πεις κάτι εξίσου.



Νίκου Εγγονόπουλου, ο τοξότης

16 σχόλια:

kyriaz είπε...

Πολυ καλός-πολύ πολύ καλός.

Δανάη είπε...

Μέρες με σημάδια έντονα οι μέρες σου , Τρελέ...
Ημέρες ανήμερες...:)
Ξεχώρισα το Σάββατό σου...Τ
Τι να την κάνεις μετά την Κυριακή;
Για να φτάσεις στη μονάδα...;:)

Νά είσαι καλά
Καλή σου μέρα!

trelos είπε...

Γιάννη σ' ευχαριστώ

πολύ καλή σου μέρα

trelos είπε...

Δανάη έχεις δίκιο

κι όμως σ' αυτή τη μονάδα επιστρέφουμε σα φαντάροι..

καλημέρα :)

kyriaz είπε...

Το ξαναδιάβασα το πρωί.
Τρελέ,είναι στ' αλήθεια πολύ καλό-δεν αστειεύομαι.

Δανάη είπε...

Εσύ κι αν έχεις δίκιο, τρελέ υπερασπιστή της λογικής...

Συμφωνώ με τον Γιάννη- είναι πολύ καλό...

Φαιδρα Φις είπε...

διαφωνώ και με το Γιάννη και με τη Δανάη,
ποτέ δεν θα έλεγα για ένα τέτοιο κείμενο πως είναι καλό ή πολύ καλό

είναι ένα θαυμάσιο χρονικό με μοιραίες κρυφές αντιστοιχίες...
ψυχής-

κυρίως αόρατες
είναι σαγηνευτικό για όποιον νιώσει τον εσωτερικό παφλασμό του να χτυπά στα βράχια μιας ως προς τα άλλα "συνηθισμένης" εβδομάδας...

θα μπορούσα να την πω και φρενιασμένη αλλά θ'αποφύγω τον όρο,
μήπως παρεξηγηθώ

εμένα μ'έσπρωξαν αιφνίδια ρεύματα πάντως...

και θα πω ευχαριστώ

σας αφήνω τρυφερότητα
και σκέψη

η ψυχη μου το ξερει είπε...

Αναρωτιέμαι,γιατί απουσιάζει η Κυριακή..
Με εξιτάρει η αλήθεια της γλώσσας σου,Τρελέ! Αυτή η αμεσότητα στην ακατέργαστη σκέψη μας.

φιλί...κυριακάτικο;))

trelos είπε...

Γιάννη, ξεκίνησε σαν παιχνίδι φαντασιώσεων μέσα στο μετρό

Οι μαζικές συγκοινωνίες μας φέρνουν πιο κοντά με τον εαυτό μας :)

καλό σου βράδυ

trelos είπε...

υπερασπιστής της λογικής.. Δανάη με σκλάβωσες -μακάρι να το αξίζω

καλό σου βράδυ

trelos είπε...

φαίδρα, παιγνιώδη μα και εξαιρετικά κολακευτική σας βρίσκω

τρυφερότητα και σκέψη είναι είδη πρώτης ανάγκης, ευχαριστώ και ανταποδίδω

trelos είπε...

ψυχούλα, ίσως επειδή τη βαριέμαι

ή ίσως επειδή σηματοδοτεί ένα τέλος

φιλάκι κι από μένα :))

kostaslogh είπε...

Έχω ένα τέταρτο που ψάχνω να με δω!
και ξαφνικά με βρίσκω παντού ,κάθε μέρα,
ακόμα και την Κυριακή που λείπει!
Και μή με ρωτήσεις πού!
..η τρέλα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο!
...άσε που κολλάει κιόλας

trelos είπε...

κώστα, εγώ με ψάχνω μια ζωή :)

καλως ήλθες στο πλοίο των τρελών, που λέει κι ένα τραγουδάκι (τραγουδάρα!)

έβαλα ένα λινκ (πες το παράσημο τρέλας) στο όμορφο παραμύθι σου -υποθέτω δεν έχεις αντίρρηση

καλημέρα

kostaslogh είπε...

Αντίρηση;;;
Ευχαρίστως αλλάζω το όνομα του μπλόγκ,
φραντσαιζιγκ,Τρελός Θεσσαλονίκης ή ότι άλλο διαλέξεις!
Είναι και ο μόνος τρόπος να κάνω κάτι ανάλογο με τα δικά σου έργα που δεν είναι ένα δεν είναι δύο !
Με τιμάς Αντώνη και το εννοώ!
Περήφανα το φορώ το παράσημο!
Καλή σου μέρα

trelos είπε...

Κώστα, όχι φραντσάιζινγκ, θα μπορούσε να είναι ένα ωραίο κίνημα, οι άνθρωποι που νοιάζονται για δυο πράγματα πέρα απ' την τσέπη και τη σύνταξή τους -έτσι κι αλλιώς για τρελούς μας έχουν

όχι ότι θ' ανησυχούσαμε κανέναν με τον όγκο μας..

καλή σου τρέλα :)