Τα πράγματα αγαπούν την κίνηση. Τους δίνει μια αίσθηση ελευθερίας. Γι’ αυτό, ακόμα κι όταν δίνουν τέτοια εντύπωση, τα πράγματα δεν μένουν ποτέ ακίνητα. Τα πάντα κινούνται. (Ηράκλειτος)
Τα πράγματα αγαπούν τη σταθερότητα. Τους δίνει μια αίσθηση ελέγχου. Αντιπαθούν μεταβολές κι αποκλίσεις και προτιμούν να κινούνται σταθερά προς ορισμένη κατεύθυνση. Μια τέτοια κίνηση ισοδυναμεί με ακινησία. (Παρμενίδης)
Η επιθυμία των πραγμάτων για σταθερότητα ονομάζεται Αδράνεια. Η Αδράνεια ενός πράγματος είναι ανάλογη της μάζας του. Την Αδράνεια ανταγωνίζονται οι Δυνάμεις. Οι Δυνάμεις οφείλονται στις αλληλεπιδράσεις των πραγμάτων. Κανένα πράγμα δεν είναι απολύτως ανεξάρτητο, κανένα πράγμα δεν μπορεί να διασφαλίσει τη σταθερότητά του απ’ τις επιβουλές των υπολοίπων. Μερικές φορές τα πράγματα κλαίνε. Η Κόλασή μου, λένε, είναι οι Άλλοι. (Σαρτρ)
Για να κινηθούν –με σταθερό ή ασταθή τρόπο- τα πράγματα χρειάζονται Ενέργεια. Η Ενέργεια ουδέποτε δημιουργείται απ’ το μηδέν. Η Ενέργεια απλώς υπάρχει και τα πράγματα τη μοιράζονται. Μερικά πράγματα έχουν μια δική τους αντίληψη για το πώς γίνεται μια δίκαιη μοιρασιά. (Μαρξ)
Απώτερος σκοπός της Ενέργειας είναι η κίνηση (Κινητική Ενέργεια). Ωστόσο, η Ενέργεια μπορεί και να αποθηκεύεται, όπως στα ελατήρια ή στους δεσμούς της πυρίτιδας. Μια τέτοια αποθηκευμένη ενέργεια ονομάζεται Δυναμική. Οι άνθρωποι (=έλλογα όντα) σκέφτηκαν ότι η Ενέργεια είναι υπερβολικά πολύτιμη για να καταναλώνεται. Μερικοί άνθρωποι βρήκαν τρόπο να αποθηκεύουν την Ενέργεια σαν τεράστια ελατήρια. Σκοπός της Ενέργειας –είπαν- δεν είναι η κίνηση. Σκοπός της Ενέργειας είναι να δανείζεται και να επιστρέφεται περισσότερη (Ρότσιλντ –Γκόλντμαν Σακς)
Η συνολική Ενέργεια –το είπαμε ήδη- είναι σταθερή. Αν κάπου υπάρχει περίσσεια, κάπου αλλού εμφανίζεται έλλειμμα. Αν κάποιοι αποθηκεύουν την Ενέργεια, κάποιοι άλλοι τη στερούνται. Μη μπορώντας να διεκδικήσουν τα τεράστια ποσά αποθηκευμένης Ενέργειας, οι άνθρωποι εχθρεύονται, ψάχνοντας ποιος κινείται περισσότερο απ’ τους ίδιους. Η ανάγκη σε συνδυασμό με την εχθρότητα οδηγούν συχνά σε ακρότητες. Ο Πόλεμος είναι πατέρας των πάντων. (–ξανά- Ηράκλειτος)
Τα πράγματα αγαπούν την κίνηση αλλά και τη σταθερότητα, το ίδιο κι οι άνθρωποι. Η ιδιότητα αυτή ονομάζεται Αδράνεια και είναι ανάλογη της μάζας. Για να αυξήσουν τη μάζα τους, οι άνθρωποι έμαθαν να ενώνονται. Πολλοί άνθρωποι, ωστόσο, προτιμούν ν’ αντιμετωπίζουν τις Δυνάμεις ατομιστικά, κατά μόνας. Όσοι έχουν αρκετά μεγάλη μάζα τα καταφέρνουν. Οι υπόλοιποι πάνε, συνήθως, κατά διαβόλου. (τρελός)
4 σχόλια:
Ο άνθρωπος ζει μες στην ανθρωπότητα. Το άτομο στην κοινωνία. Τις περισσότερες φορές τα άτομα κινούνται επειδή νομίζουν ότι έτσι έχουν δράση αλλά είναι απλά κίνηση για την κίνηση. Σαν την κίνηση μπράουν. Δεν παράγεται έργο. Κοιτάζουνε πάντα αυτό που κινείται κι όχι αυτό που συντελείται. Αν πετάξουμε μια πέτρα στη λίμνη, μιλάνε για την πέτρα και όχι για το τι προκαλεί το πέταγμά της στο νερό. Αν δείξουμε με το δάχτυλό μας τη σελήνη, τα άτομα κοιτούν το δάχτυλο, οι άνθρωποι βλέπουν τη σελήνη. (Νίκος Λυγερός)
έργο για ποιον; για την κοινωνία ή την ανθρωπότητα;αν ρωτήσεις το Βενιζέλο ή το Λοβέρδο, ακόμα κι αν αποδεχθούν ότι η ευθύνη προς την ανθρωπότητα προηγείται της ευθύνης προς την κοινωνία (πράγμα αρκετά αμφίβολο) θα σου πουν ότι αυτοί έχουν ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και όχι την ανθρωπότητα..όσο για τον πατέρα-φαμίλια, η δική του ευθύνη είναι κατ' αρχάς προς την πυρηνική του οικογένεια και έργο παράγει όταν κουβαλάει ευρά
για να δεις αυτό που συντελείται, πρέπει βεβαίως η όρασή σου να φτάνει πιο πέρα απ' το δάχτυλό σου..το λυγερό δεν τον ξέρω, μου έβαλες χομγουερκ :)
Πάνω σ΄αυτούς τους τελευταίους ,τους τρελούς,πατάει η λογική όλων των παραπάνω θεωριών!
Καλό χειμώνα σύντροφε!
κώστα, καλό χειμώνα! (από καλοκαίρια δα..χορτάσαμε)
παλεύεται η κατάσταση εκεί; χαιρετισμούς στη τζένη!
Δημοσίευση σχολίου