1 Φεβ 2009

ατλαντίδα


τα καταφέρνω με τα λόγια τέτοιος ήμουνα
με μιαν ανάγκη απ' τους ανθρώπους ν' αγαπιέμαι
να παίρνω δύναμη απ' τον κόσμο κι απ' τη γη μου να
βρίσκω κουράγιο στο νερό ν' αποτραβιέμαι

συχνά κραδαίνω το πινέλο μου σαν τρίαινα
κάποιος με είδε να τεντώνω ένα δοξάρι
και τα μολύβια μου να ξύνω όπως θα λείαινα
το ξίφος πριν το ρίξω μέσα στο θηκάρι

έτσι δεν μού λειψαν οι εχθροί κι όσους απέκτησα
φίλους επάνω στον Τιτανικό τους είδα
χωρίς περίσκεψη κι αιδώ τα τείχη μου έκτισα
πάνω στην άμμο ένα πρωί στην Ατλαντίδα

δεν το κατάλαβα πώς μπήκα στο μονόδρομο
και πάω ανάποδα προς την κυκλοφορία
θά λεγα κάλλιο να με ρίχναν στον ιππόδρομο
μα εκεί μπερδεύω τους πιστούς με τα θηρία



εικόνα αλιευμένη στο διαδίκτυο
χωρίς γνώση άλλων στοιχείων

14 σχόλια:

Δανάη είπε...

"συχνά κραδαίνω το πινέλο μου σαν τρίαινα
κάποιος με είδε να τεντώνω ένα δοξάρι
και τα μολύβια μου να ξύνω όπως θα λείαινα
το ξίφος πριν το ρίξω μέσα στο θηκάρι"

Εξαιρετικές εικόνες ...εξαιρετικές τοποθετήσεις...
Εξαιρετική τεχνική γενικά...
Και πόσο μ΄αρέσει η πορεία στο μονόδρομο...και ιδιαίτερα η εναντιοδρομία στο"κατεστημένο" ρεύμα...

Υδάτινη Καλημέρα,αγαπητέ μου Τρελέ
και πολλούς του πινέλου κραδασμούς για να ταράζονται τα ψυχικά μας ύδατα με οξείες ποιητικές μολυβιές και εκηβόλου δοξαριού το τέντωμα...

Φαιδρα Φις είπε...

εξαίρετη αισθητική ένταση συναισθήματος...

παρατηρώ την άρση διεξόδου
συχνά στα κείμενά σας

τα οποία θεωρώ απολύτως
κατάλληλα για ενεργή και δημιουργική ανάγνωση

με ελκύουν
σκέφτομαι πέρα απ'όσα δηλώνετε

μου αρέσει ακόμα σ'εσάς που ποτέ
δεν παρακάπμτετε τον ψυχολογικό
παράγοντα

αφιερωμένο

trelos είπε...

εναντιοδρομία..

σκεφτόμουνα "ανάδρομον", σκεφτόμουν "ανάδρομος πλεύση", τελικά κράτησα την ατλαντίδα ως πρωτεύουσα των απανταχού ..εναντιοδρόμων

Δανάη, μια θεϊκά μουσκεμένη καλημέρα κι από μένα :)

trelos είπε...

φαίδρα, η διέξοδος η δική μου είναι -υποτίθεται- τα σύννεφα

σας ευχαριστώ θερμά για την αφιέρωση, ο Παντελής με τέρπει και όχι μόνο λόγω της κοινής καταγωγής

να είστε καλά, όπου

Churchwarden είπε...

"δεν το κατάλαβα πώς μπήκα στο μονόδρομο
και πάω ανάποδα προς την κυκλοφορία
θά λεγα κάλλιο να με ρίχναν στον ιππόδρομο
μα εκεί μπερδεύω τους πιστούς με τα θηρία"

Όμορφη περιπλάνηση, τρελέ, σε σκηνικά βοής.

Φαιδρα Φις είπε...

μα,ακριβώς γι'αυτό το "υποτίθεται"
αναφέρθηκα στην άρση...

είστε κι εσείς από τη Χίο?
ή από τη Μικρασία?

ευχαριστώ που σας άρεσε η αφιέρωση

trelos είπε...

δημήτρη, πολλή βοή πράγματι, ειδικά όταν πηγαίνεις ανάποδα -στο νερό έχει ησυχία: θάλασσες, λίμνες, σύννεφα, βυθισμένες ήπειροι..

trelos είπε...

φαίδρα, αναφερόμουν στη Σέριφο, την αγαπημένη γεννέτειρα του πατέρα μου (και της μητέρας του Θαλασσινού)

οι γονείς της μητέρας μου, μιας που το αναφέρεις, ήταν μικρασιάτες απ' τη Σμύρνη -κατέληξαν εδώ μέσω Αλεξάνδρειας

Φαιδρα Φις είπε...

το γνωρίζω,
άλλωστε άρχισα να πηγαίνω στη Σέριφο,λόγω της μεγάλης αγάπης του Παντελή προς αυτή
εννοώ ότι με επηρέασε
αλλά δεν το μετάνιωσα ποτέ

η Χώρα της Σερίφου τα βράδια
ίσως είναι από τα ομορφότερα
πράγματα που έχω δει ποτέ

αφού μιλάμε περί καταγωγής
να σας πω ότι κι εμένα οι παππούδες της μητέρας μου
ήταν από τη Σμύρνη

kostaslogh είπε...

...κι είναι καλύτερα πτώμα στον ποδαρόδρομο;
η οδηγός νεκρός; ιδού η απορία!

trelos είπε...

φαίδρα, έχουμε κοινά λοιπόν

ποιος ξέρει, ίσως το φέρει η μοίρα κάποτε να πιούμε ένα ρακόμελο στου στράτου..

trelos είπε...

κώστα, ακριβώς δίπλα είναι η μεγάλη ανισοβαθής παρακαμπτήριος

κολύμπι ξέρεις

Xνούδι είπε...

Aφήνω ένα κραδασμό. Τι περίμενες; Να πω πόσο εξαιρετικό είναι τούτο;

trelos είπε...

χνούδι μου, εγώ τους κραδασμούς σου αγαπώ :)